Procedury audytu

                                       

                    ZARZĄDZENIE NR   119/06

BURMISTRZA GMINY I MIASTA

GRÓJEC

z dnia 26 września 2006 roku

w sprawie : zmiany załącznika do Zarządzenia nr 7/2005 w sprawie wprowadzenia procedur audytu wewnętrznego

            Na podstawie art. 31 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.)

zarządzam, co następuje:

§ 1.

            W Zarządzeniu Nr 7/2005 Burmistrza Gminy i Miasta w Grójcu z dnia 11 stycznia 2005r, dotychczasowy Załącznik otrzymuje brzmienie określone w Załączniku Nr 1 do niniejszego Zarządzenia.

§ 2.

           

Wykonanie zarządzenia powierza się audytorowi wewnętrznemu.

§ 3.

Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia.

                                                                                                         

                                                                                                                                            

                                                                                                         

                                                                                                                     


Załącznik Nr 1do Zarządzenia Nr 119/06                   

Burmistrza   Gminy i Miasta Grójec                             

 

                                   z dnia   26.09.2006r                                                                                                              

          

PROCEDURY

AUDYTU

WEWNĘTRZNEGO

 URZĘDU GMINY I MIASTA W GRÓJCU


            WSTĘP

1.      Celem niniejszych procedur jest ustalenie szczegółowego sposobu i trybu  przeprowadzania audytu wewnętrznego w Urzędzie Gminy i Miasta w Grójcu i jednostkach organizacyjnych Gminy Grójec.

2.      Niniejszy dokument spełnia wymogi „Standardów audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych” ogłoszonych przez Ministra Finansów Komunikatem Nr 11 z dnia 26 czerwca 2006r

3.      Procedury audytu wewnętrznego służą efektywności i skuteczności pracy komórki audytu wewnętrznego, w tym:

-         ułatwiają zarządzanie,

-         ułatwiają pracę nowym pracownikom,

-         wymuszają standaryzację pracy audytu.

W rozumieniu niniejszego zarządzenia określenie:

1.      Urząd – oznacza Urząd Gminy i Miasta w Grójcu,

2.      Burmistrz – oznacza Burmistrza Gminy i Miasta w Grójcu,

3.      Audytor – oznacza audytora wewnętrznego zatrudnionego w Urzędzie Gminy i Miasta w Grójcu,

4.      Kierownik komórki – oznacza kierownika referatu Urzędu Gminy i Miasta w Grójcu, kierownika USC, kierownika jednostki organizacyjnej Urzędu Gminy i Miasta w Grójcu, pracownika zatrudnionego na samodzielnym stanowisku,

5.      Komórka audytowana – oznacza komórkę organizacyjną Urzędu lub jednostkę organizacyjną Gminy Grójec.

I.                  Zagadnienia ogólne

1.1.         Definicja audytu wewnętrznego.

Zgodnie z definicją zawartą w art.48.1. ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2005. Nr 249, poz.2104 ze zm.) audytem wewnętrznym jest ogół działań, obejmujących:

1.Niezależne badanie systemów zarządzania i kontroli w jednostce, w tym procedur kontroli finansowej, o której mowa w art.47 ust 3, w wyniku którego kierownik jednostki uzyskuje obiektywną i niezależną ocenę adekwatności, efektywności i skuteczności tych systemów;

2. czynności doradcze, w tym składanie wniosków, mające na celu usprawnienie funkcjonowania jednostki.

Niezależne badanie systemów zarządzania i kontroli dotyczą w szczególności:

- zgodności prowadzonej działalności z przepisami prawa oraz obowiązującymi w jednostce procedurami wewnętrznymi;

- efektywności i gospodarności podejmowanych działań w zakresie systemów zarządzania i kontroli;

- wiarygodności sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z wykonania budżetu.

Przedmiotową definicję należy również postrzegać przez Standardy Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego, według których audyt wewnętrzny stanowi niezależne, obiektywne działanie o charakterze zapewniającym i doradczym, zaprojektowane w celu przysporzenia dodatkowej wartości i usprawnienia działalności danej instytucji. Pomaga on danej organizacji w osiąganiu jej celów poprzez wprowadzenie systematycznego, zdyscyplinowanego podejścia do oceny i poprawy skuteczności w zakresie procesów zarządzania ryzykiem, kontroli i governance (ład organizacyjny).

1.2.         Standardy audytu wewnętrznego.

Standardy audytu wewnętrznego określają podstawowe wymagania dotyczące systemu audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Standardy stanowią wytyczne, pomoc w organizacji, pracach i ocenie audytu wewnętrznego. Celem standardów jest zapewnienie odpowiedniej jakości audytu wewnętrznego oraz jego spójnego i jednolitego wykonywania w jednostkach.

Standardy audytu określają:

- podstawowe zasady właściwej praktyki audytu wewnętrznego.

- ramowe zasady wykonywania i upowszechniania szerokiego zakresu działań audytu wewnętrznego, przysparzające organizacji wartości dodanej.

- podstawy oceny działalności audytu wewnętrznego.

            Standardy audytu wewnętrznego zostały ogłoszone w komunikacie nr 11 Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2006r. w sprawie ogłoszenia „Standardów audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych”.

         Audytor wewnętrzny w trakcie wykonywania działalności winien używać formuły „przeprowadzone zgodnie ze Standardami Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego”.

1.3. Zasady etyki zawodowej.

Minister Finansów w Komunikacie nr 16/2006 z dnia 18 lipca 2006r  ogłosił „Kodeks etyki audytora wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych” i „Kartę audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych”.

Założenia zawarte w powyższych dokumentach obowiązują audytorów wewnętrznych zatrudnionych w jednostkach sektora finansów publicznych.

            Do podstawowych zasad etycznego postępowania audytora wewnętrznego należą:

  1. Uczciwość.
  2. Obiektywizm.
  3. Poufność.
  4. Profesjonalizm.
  5. Postępowanie audytora wewnętrznego oraz relacje pomiędzy audytorami wewnętrznymi.
  6. Unikanie konfliktu interesów.

II.               Zadania i organizacja audytu wewnętrznego.

2.1.         Podstawy prawne funkcjonowania audytu wewnętrznego.

Źródłami prawa stanowiącymi o działalności audytora wewnętrznego są:

  1. Ustawa z 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. Nr 249, poz.2104 ze zm.).
  2. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przeprowadzania audytu wewnętrznego (Dz.U.Nr 112, poz.765).
  3. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2006r . w sprawie kwot, których przekroczenie powoduje obowiązek prowadzenia audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych (Dz.U. Nr 112, poz.763 ze zm).
  4. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2006r w sprawie trybu sporządzania oraz wzór sprawozdania z wykonania planu audytu wewnętrznego (Dz.U. Nr 112, poz.764 ze zm.).

Działalność audytora regulowana jest również w:

1.      Komunikacie nr 11 Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2006r. w sprawie ogłoszenia „Standardów audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych”.

2.      Komunikacie nr 16/2006 Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2006r.w sprawie ogłoszenia „Kodeksu etyki audytora wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych” i „Karty audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych”.

2.2.         Zakres i cele audytu wewnętrznego.

Działanie audytu wewnętrznego powinno wspierać organizację poprzez rozpoznanie i ocenę znaczących zagrożeń ryzykiem i przyczyniać się do usprawnienia systemów zarządzania ryzykiem i kontroli.

      Audytor powinien oceniać zagrożenie ryzykiem związane z governance, działalnością operacyjną oraz systemami informatycznymi w jednostce biorąc pod uwagę:

- wiarygodność i rzetelność informacji finansowych i operacyjnych.

- skuteczność i efektywność działań operacyjnych.

- ochronę aktywów.

- zgodność z prawem, przepisami i umowami.

Podobnie audytorzy powinni monitorować i oceniać odpowiedniość i skuteczność środków kontroli w jednostce.

           

W zakresie governance (ładu organizacyjnego) audytor w swoich działaniach powinien oceniać i przedstawiać stosowne zalecenia dla usprawnienia procesu governance tak, aby osiągane były następujące cele tego procesu:

- promowanie właściwych zasad etyki i wartości wewnątrz jednostki.

- zapewnianie skutecznego zarządzania efektywnością pracy i rozliczaniem z odpowiedzialności w jednostce.

Skuteczne przekazywanie informacji o ryzykach i kontroli do odpowiednich obszarów jednostki.

-skuteczne koordynowanie działań i przekazywanie informacji pomiędzy Burmistrzem, audytorami zewnętrznymi i wewnętrznymi oraz kierownictwem.

Zakres audytu obejmuje wszystkie obszary działalności Gminy Grójec i nie może być ograniczany.

 

 

III.           Zarządzanie komórką audytu wewnętrznego.

3.1.         Miejsce w strukturze organizacyjnej.

Audytorem wewnętrznym jest osoba zatrudniona w Urzędzie .

Audytor podlega bezpośrednio Burmistrzowi, który zapewnia organizacyjną odrębność wykonywanych przez niego zadań.

Audytor przeprowadza audyt na podstawie imiennego upoważnienia do przeprowadzenia audytu wydanego przez Burmistrza .

Audytor wewnętrzny nie bierze udziału w działalności operacyjnej Urzędu.

3.2.         Audytor wewnętrzny.

Audytor jest odpowiedzialny za następujące działania:

  1. Do końca października każdego roku przygotowuje i przedstawia Burmistrzowi roczny plan audytu na rok następny (w porozumieniu z Burmistrzem ).
  2. Do końca marca każdego roku przedstawia Burmistrzowi sprawozdanie z wykonania planu audytu za rok poprzedni.
  3. Prowadzi i aktualizuje akta stałe audytu.
  4. Prowadzi akta bieżące audytu.
  5. W uzgodnieniu z Burmistrzem powołuje rzeczoznawcę.
  6. Dokonuje analizy obszarów ryzyka w zakresie działania Urzędu.
  7. Przeprowadza audyty zgodnie z planem audytu.
  8. Na wniosek Burmistrza przeprowadza audyt poza planem audytu. W przypadku zagrożenia wykonania planu zawiadamia pisemnie Burmistrza.
  9. Przeprowadza zadanie audytowe.
  10. Składa sprawozdanie z audytu.
  11. W toku wykonywania zadania audytowego:

a)       opracowuje program zadania audytowego, a w

porozumieniu z Burmistrzem dokonuje zmian programu zadania w trakcie jego wykonywania,

b)       ustala harmonogram zadania audytowego,

c)       zawiadamia kierownika komórki o przedmiocie i czasie trwania audytu wewnętrznego,

d)       przeprowadza naradę otwierającą,

e)       przeprowadza naradę zamykającą,

f)         sporządza protokół z narad otwierających i zamykających,

g)       wykonuje czynności przewidziane w programie zadania audytowego,

h)       sporządza wszelkie dokumenty w trakcie realizacji zadania audytowego,

i)         sporządza sprawozdanie wstępne i końcowe z przeprowadzenia audytu.

  1. Przygotowuje Burmistrzowi projekt harmonogramu wdrożenia zaleceń.
  2. Przeprowadza czynności sprawdzające wykonanie zaleceń audytu.
  3. Sporządza notatki informacyjne.
  4. Prowadzi rejestr upoważnień.
  5. Prowadzi rejestr zadań audytowych.

IV.            Fazy audytu wewnętrznego.

Faza wstępna :

         - zebranie wszystkich dostępnych informacji oraz wstępna ich

           ocena,

         - wstępna ocena systemów kontroli wewnętrznej,

         - wstępne określenie celów audytu,

         - analiza ryzyka,

         - wstępne określenie obiektów audytu,

         - ocena potrzeb kadrowych i budżetu audytu.

Planowanie:

         - zaplanowanie poszczególnych czynności audytorskich (testy,

           kwestionariusze itp.),

         - opracowanie programu audytu,

- zawiadomienie komórki audytowanej o rozpoczęciu audytu.

Realizacja czynności audytowych:

         - narada otwierająca audyt,

         - przeprowadzenie zaplanowanych testów,

         - w razie potrzeby wprowadzenie zmian do programu audytu,

         - zebranie faktów i ich ocena,

         - zredagowanie wstępnych wniosków,

         - narada zamykająca audyt,

         - sprawozdanie z audytu,

- harmonogramu wdrożenia zaleceń.

Monitorowanie wykonania zaleceń:

         - notatka informacyjna.

V.               Planowanie.

5.1.         Analiza potrzeb audytu.

Przez analizę potrzeb audytu należy rozumieć identyfikację obszarów ryzyka, czyli obszarów podlegających badaniu.

Analiza dokonywana jest w celu przygotowania planu audytu wewnętrznego.

Audytor dokonuje identyfikacji obszarów ryzyka na podstawie swojego profesjonalnego osądu. Identyfikacja obszarów ryzyka związana jest ze znajomością przez audytora celów, działań, struktury Urzędu, zakresów odpowiedzialności pracowników, a także jego intuicji.

Dokonując identyfikacji obszarów audytu, należy brać pod uwagę:

1)      cele i zadania Urzędu,

2)      przepisy prawne dotyczące działania Urzędu,

3)      wyniki wcześniej przeprowadzonego audytu lub kontroli,

4)      wyniki wcześniej dokonywanej oceny adekwatności, efektywności i skuteczności systemów kontroli, w tym kontroli finansowej,

5)      wewnętrzne i zewnętrzne czynniki ryzyka mające wpływ na realizację celów Urzędu,

6)      uwagi pracowników Urzędu,

7)      liczba, rodzaj i wielkość dokonywanych operacji finansowych,

możliwość dysponowania przez Urząd środkami pochodzącymi ze źródeł zagranicznych, niepodlegających zwrotowi, ze szczególnym uwzględnieniem wymogów dawcy,

8)      liczbę i kwalifikacje pracowników,

9)   działania Urzędu, które mogą wpływać na opinię publiczną

10) sprawozdania finansowe oraz sprawozdania z wykonania budżetu.

Analiza potrzeb audytu :

- wskazuje ilość obszarów audytu,

- w ramach każdego obszaru audytu wskazuje obszary ryzyka, a w przypadku jednego ryzyka – obszar audytu jest ryzykiem,

- w ramach obszaru ryzyka wskazuje zadanie audytowe /minimum 2/,

- w zadaniu audytowym wskazuje obiekty audytu, czyli zakres przedmiotowy /cel/ badania,

- w ramach obiektów audytowych wskazuje obiekty kontroli, czyli komórki audytowane.

5.2.         Analiza ryzyka.

W wyniku analizy ryzyka zostają uszeregowane obszary ryzyka pod względem ich ważności dla działania jednostki, a w konsekwencji ustalona zostaje kolejność przeprowadzania zadań audytowych.

Etapy analizy ryzyka:

1)      określenie kryteriów ryzyka oraz nadanie im wag,

2)      przypisanie poszczególnym wagom wartości punktowych,

3)      skorygowanie wag o wskaźnik upływu czasu,

4)      określenie priorytetów kierownictwa,

5)      dokonanie obliczeń i określenie dni audytowych dla poszczególnego procesu.

Do analizy ryzyka audytor wewnętrzny może wykorzystać informacje z rozsyłanego pracownikom - kwestionariusza oceny ryzyka. Służy on zdobyciu informacji o ich opinii na temat kultury organizacyjnej Urzędu, wykonywania obowiązujących procedur, a także o komunikacji między pracownikami a kierownictwem.

Wszystkie istotne obszary ryzyka muszą zostać uszeregowane pod względem stopnia ich priorytetu.

W analizie ryzyka stosuje się następujące metody:

1) szacunkową – metodę delficką, w której audytorzy /lub osoby z najwyższego kierownictwa Urzędu / tworzą własne listy rankingowe, przypisując poziom ryzyka dla każdego wcześniej wybranego zadania audytowego, miejsce na liście rankingowej decyduje o kolejności poddania obszarów audytowi.

2) metodę matematyczną, w  której przyporządkowuje się czynnikom ryzyka wagi i na podstawie wyliczeń otrzymuje się procentowo możliwość wystąpienia ryzyka w danym obszarze.  Do wyliczeń bierze się pod uwagę również priorytet kierownictwa, datę ostatniego audytu. Wyliczenia mają postać tabelaryczną i są bardzo czytelne.

3) przy ocenie ryzyka audytor może stosować inne znane metody np.: mapa ryzyka, kwestionariusz oceny ryzyka, scenariusze zagrożeń, analiza potencjalnych strat, oraz metody mieszane.

5.3.         Plan roczny.

Zgodnie z art.53.1. ustawy z dnia 30 czerwca 2006r o finansach publicznych (Dz.U.Nr 249, poz.2104 ze zm.) audyt wewnętrzny przeprowadza się na podstawie rocznego planu audytu (za wyjątkiem audytu poza planem).

Plan audytu przygotowuje audytor wewnętrzny w porozumieniu z Burmistrzem w terminie do końca października każdego roku.

Plan audytu zawiera w szczególności:

1)      analizę obszarów ryzyka w zakresie gromadzenia środków publicznych i dysponowania nimi,

2)      tematy audytu wewnętrznego,

3)      proponowany harmonogram realizacji audytu wewnętrznego,

4) planowane obszary, które powinny zostać objęte audytem wewnętrznym w kolejnych latach.

Wzór „Planu audytu wewnętrznego na rok ……” określony został w załączniku Nr 1.

Przygotowując plan audytu, audytor ustala kolejność poddania obszarów ryzyka audytowi wewnętrznemu, biorąc pod uwagę stopień ich ważności oraz uwzględnia czynniki organizacyjne, a w szczególności:

1)      czas niezbędny dla:

a)       przeprowadzenia zadań audytowych ;

b)       przeprowadzenia czynności organizacyjnych,

2)      czas przeznaczony na szkolenie osób zatrudnionych na stanowisku audytora wewnętrznego,

3)      dostępne zasoby ludzkie i rzeczowe,

4)      rezerwę czasową na nieprzewidziane działania,

5)      szacunkowe koszty przeprowadzenia audytu wewnętrznego.

Do zadań wymagających szczególnych kwalifikacji audytor wewnętrzny może wykorzystać ekspertów i specjalistów zatrudnionych w Urzędzie, a także powołać rzeczoznawcę.  Opinia rzeczoznawcy nie jest wiążąca dla audytora wewnętrznego. Jego powołanie następuje w uzgodnieniu z Burmistrzem. Wzór „Wniosku o powołanie rzeczoznawcy do udziału w zadaniu audytowym” określony został w załączniku nr 2.

Roczny plan audytu może zostać zmieniony, jeżeli jest to uzasadnione określonymi okolicznościami. Zmiany planu wraz z ich uzasadnieniem zatwierdza Burmistrz.

5.4. Audyt poza planem.

Audytor wewnętrzny przeprowadza audyt poza rocznym planem audytu na pisemny wniosek Burmistrza lub z własnej inicjatywy, w uzgodnieniu z kierownikiem jednostki audytowanej.

W przypadku, gdy przeprowadzenie audytu poza planem audytu stworzy zagrożenie realizacji tego planu, audytor wewnętrzny zawiadamia o tym pisemnie Burmistrza.

VI.           Metodyka.

6.1.         Program audytu.

Podstawą rozpoczęcia zadania audytowego jest uzyskanie od Burmistrza imiennego upoważnienia do przeprowadzenia audytu wewnętrznego. Może być wydane upoważnienie roczne, do wykonania zadań z planu rocznego audytu na dany rok. Wzór upoważnienia rocznego określa załącznik Nr 11.

Przed przystąpieniem do realizacji zadania audytowego audytor wewnętrzny opracowuje program zadania audytowego, który zawiera w szczególności:

1)      oznaczenie zadania audytowego, ze wskazaniem jego numeru i tematu,

2)      cel zadania audytowego,

3)      podmiotowy i przedmiotowy zakres zadania audytowego,

4)      wskazówki metodyczne, w tym:

a.       planowane techniki przeprowadzenia zadania,

b.      problemy, na które należy zwrócić szczególną uwagę w badaniach,

c.       rodzaj dowodów niezbędnych do dokonania ustaleń i sposób ich badania,

5)      założenia organizacyjne,

6)      planowany harmonogram przeprowadzania zadania audytowego

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po porozumieniu z Burmistrzem, audytor wewnętrzny może dokonać zmiany programu zadania audytowego w trakcie jego przeprowadzania, za wyjątkiem oznaczenia zadania audytowego i jego celu. Wzór „Programu zadania audytowego” zawiera załącznik nr 3.

Następnie, audytor wewnętrzny zawiadamia kierownika komórki audytowanej o rozpoczęciu audytu, jego przedmiocie i czasie trwania.

W trakcie wykonywania zadania audytor wewnętrzny może wykorzystać następujące techniki przeprowadzania zadania audytowego:

                                                            1.      zapoznanie się z dokumentami służbowymi,

                                                            2.      uzyskiwanie wyjaśnień i informacji od pracowników komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny,

                                                            3.      uzyskiwanie informacji uzupełniających od innych pracowników Urzędu,

                                                            4.      obserwację wykonywania zadań przez pracowników komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny,

                                                            5.      przeprowadzanie oględzin,

                                                            6.      rekonstrukcję wydarzeń lub obliczeń,

                                                            7.      sprawdzenie rzetelności informacji oraz porównanie jej z informacją pochodzącą z innego źródła,

                                                            8.      porównanie określonych zbiorów danych,

                                                            9.      graficzną analizę procesów,

                                                        10.      rozpoznawcze badanie próbek polegające na pobieraniu próbek losowych oraz stosowaniu testów.

Po zawiadomieniu kierownictwa komórki audytowanej o rozpoczęciu audytu, audytor przystępuje do realizacji zadania audytowego, w szczególności zwołuje i przeprowadza naradę otwierającą z udziałem kierownika komórki, w której jest przeprowadzany audyt lub wyznaczonego przez niego pracownika komórki. Podczas narady otwierającej audytor wewnętrzny przedstawia cel, tematykę i założenia organizacyjne zadania audytowego. Natomiast kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt, przedstawia informacje dotyczące jej funkcjonowania oraz uzgadnia z audytorem sposoby unikania zakłóceń w pracy w trakcie przeprowadzania zadania audytowego.

 Z przeprowadzenia narady audytor sporządza protokół zawierający informacje o celu, przebiegu i wyniku narady. Wzór protokołu z narady otwierającej określa załącznik Nr 4. Protokół jest podpisywany przez audytora, kierownika komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, albo przez osobę przez niego wskazaną.

W razie odmowy podpisu protokołu przez kierownika komórki audytowanej albo osobę przez niego wyznaczoną, audytor czyni o tym wzmiankę w protokole. Kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, albo osoba przez niego wskazana, niezwłocznie pisemnie uzasadniają przyczyny odmowy podpisania protokołu.

6.2.         Dowody audytowe.

Audytor ma prawo wglądu do dokumentów i innych materiałów związanych z funkcjonowaniem komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

            Audytor może sporządzać z dokumentów niezbędne odpisy, kopie lub wyciągi, jak również zestawienia i obliczenia, w tym zawartych na elektronicznych nośnikach informacji, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, w celu włączenia ich do bieżących akt audytu wewnętrznego.

            W przypadku konieczności włączenia do bieżących akt audytu wewnętrznego określonego dokumentu lub jego części pracownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, na wniosek audytora potwierdza odpis lub kopię dokumentu.

            Pracownicy komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, są obowiązani, na żądanie audytora, udzielać informacji i ustnych wyjaśnień. Czynności te są utrwalone na piśmie oraz podpisane przez osobę, która je złożyła i przez audytora, albo przez samego audytora.

            Pracownicy komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, mają prawo z własnej inicjatywy złożyć oświadczenia dotyczące przedmiotu audytu. Audytor obowiązany jest włączyć je do bieżących akt audytu.    

Dowody audytu winny być:

1)      rzetelne – wystarczające pod względem ilościowym  bezstronne, wzbudzające zaufanie i wiarygodność,

2)       stosowne – odnoszące się do celów kontroli,

3)      racjonalne – ekonomiczne (oszczędne), tj. koszt ich zebrania jest współmierny do wyniku, który audytor usiłuje osiągnąć.

6.3.         Akta audytu.

Audytor prowadzi stałe akta audytu wewnętrznego /symbol AS/ oraz bieżące akta audytu wewnętrznego /symbol AB/.

Stałe akta prowadzone są w celu gromadzenia informacji dotyczących obszarów, które mogą być przedmiotem audytu wewnętrznego i obejmują:

1)      Wykaz podstawowych aktów normatywnych oraz innych aktów prawnych związanych z zakresem działania Urzędu oraz regulujące jego funkcjonowanie,

2)      Wykaz dokumentów zawierające opis systemów zarządzania i kontroli  (w tym kontroli finansowej),

3)      plany audytu wewnętrznego,

4)      upoważnienia roczne do przeprowadzenia zadań zgodnie z planem audytu na dany rok,

5)      inne informacje mogące mieć wpływ na przeprowadzanie audytu wewnętrznego i analizę ryzyka.

Stałe akta audytu wewnętrznego podlegają aktualizacji.

      Bieżące akta prowadzone są w celu dokumentowania przebiegu i wyniku zadań audytowych i obejmują:

1)      dokumenty zgromadzone przed rozpoczęciem zadania audytowego,

2)      dokumenty związane z przygotowaniem programu zadania audytowego i program zadania audytowego,

3)      protokoły z narad otwierających, zamykających, a także narad przeprowadzonych z pracownikami komórki audytowanej,

4)      dokumenty sporządzone przez audytora oraz dokumenty otrzymane od osób trzecich w trakcie przeprowadzania audytu wewnętrznego,

5)      dokumentację dotyczącą przeprowadzonych  czynności sprawdzających,

6)      sprawozdanie z przeprowadzenia audytu wewnętrznego,

7)      inne dokumenty o istotnym znaczeniu dla przeprowadzanego audytu wewnętrznego.

Dokumenty akt bieżących włącza się w kolejności wynikającej z toku dokonywanych czynności, numerując strony akt i zamieszczając na początku każdego tomu akt wykaz materiałów zawartych w danym tomie z podaniem ich nazwy i odpowiedniej strony akt.

     

Dostęp do akt bieżących audytu wewnętrznego mają:

1)      Burmistrz,

2)      Kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny.

Celem ujednolicenia akt prowadzonych przez audytora wewnętrznego z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla organów gmin i związków międzygminnych (Dz.U.Nr 112, poz. 1319 ze zm.) audytor /symbol AU/ prowadzi dokumentację według poniższej klasyfikacji:

Symbol klasyfikacyjny

Hasła klasyfikacyjne

Kategoria archiwalna

II stop. Podziału

III stop. podziału

IV stop. podziału

V stop. podziału

1

2

3

4

5

6

01

011

0110

0111

0114

Organizacja urzędu gminy

Statut gminy

Regulaminy organizacyjne

Sprawy organizacyjne

Bc

Bc

Bc

01

014

0140

0141

0142

0143

Akty normatywne

Akty normatywne Prezydenta RP

Akty normatywne Rady Ministrów

Akty normatywne Prezesa Rady Ministrów

Akty normatywne ministrów i kierowników urzędów centralnych

Bc

Bc

Bc

Bc

01

015

0150

0151

Akty normatywne organów gminy oraz realizacja uchwał i zarządzeń

Uchwały Rady Miasta

Zarządzenia Burmistrza Gminy

Bc

Bc

09

090

0901

Organizacja jednostek kontrolnych

BE-10

09

094

0940

0941-1

0941-2

0941-3

0942

Audyt wewnętrzny

Zasady i metodyka audytu wewnętrznego

Plany audytu wewnętrznego sprawozdania z jego realizacji

Upoważnienia roczne do audytu

Audyt wewnętrzny planowy i pozaplanowy

B 10

A

BE 10

BE 10

Dodatkowe oznaczenie literowe:

AS – akta stałe,

AB – akta bieżące,

AZ– audyt na zlecenie, poza rocznym planem audytu

Planowe zadanie audytowe oznacza się następująco:

AU.0942/nr kolejny dokumentu w kartotece/nr kolejny audytu z planu audytu/AB/rok

Nieplanowe zadanie audytowe oznacza się następująco:

AU.0942/nr kolejny dokumentu w kartotece/AZ/nr kolejny audytu na zlecenie/AB/rok

6.4.         Dokumenty robocze audytu.

Ustalenia audytu winny być poparte dowodami poprzez powołanie się na dokumenty robocze, które mają przekonać kierownictwo komórki audytowanej jak i adresatów sprawozdania.

Dokument roboczy może (ale nie musi) być dowodem i na ogół nie jest załącznikiem do sprawozdania z audytu.

Cele tworzenia dokumentów roboczych:

1)      poparcie dowodami ustaleń zawartych w sprawozdaniu z audytu,

2)      udokumentowanie wykonanej pracy,

3)      umożliwienie osobom upoważnionym wykonanie kontroli,

4)      usprawnienie wykonywanej pracy.

Cechy dokumentu roboczego:

1)      nagłówek z nazwą AU, tytuł, cel sporządzenia i data,

2)      podpis,

3)      numer referencyjny,

4)      opis i wyjaśnienie użytych symboli i skrótów.

Stosowane dokumenty robocze:

6.4.1.      Kwestionariusz kontroli wewnętrznej (KKW)

Kwestionariusz jest dokumentem roboczym zawierającym pytania dotyczące systemu kontroli wewnętrznej. Odpowiedzi w nim zawarte pomagają w ocenie sytemu kontroli wewnętrznej, ale wymagane jest potwierdzenie informacji z innych źródeł. Audytor wykorzystuje KKW zadając kierownictwu i pracownikom pytania otwarte i zamknięte. Kwestionariusze powinny być stosowane w początkowej fazie audytu, aby audytor miał możliwość potwierdzenia odpowiedzi na zadane w nim pytania. Wzór „Kwestionariusza Kontroli Wewnętrznej” określa załącznik Nr 5.

6.4.2.      Lista kontrolna (LK)

Jest podstawowym dokumentem, jakim dysponuje audytor. Może być stosowana na każdym etapie realizacji zadania audytowego. Lista kontrolna pomaga w ujednoliceniu uzyskanych informacji, zapewnia standardowe podejście do przeprowadzanego badania, zapobiega pominięciu w badaniu istotnych kontroli lub przewidywalnych faktów, zapobiega oszustwom i nadużyciom oraz eliminuje uznaniowość. Głównym przedmiotem zainteresowania audytora będzie sposób wykonywania i rejestrowania czynności nadzoru. Listy kontrolne powinny zawierać rubryki wypełniane przez pracownika komórki audytowanej oraz rubryki wypełniane przez przełożonego w ramach nadzoru. Audytor powinien ustalić czy nadzór jest wykonywany rzeczywiście czy jest tylko formalny. Wzór „Listy kontrolnej” określa załącznik Nr 6.

6.4.3.      Kwestionariusz samooceny (KS)

Kwestionariusze samooceny powinny być stosowane w początkowej fazie audytu, wymagają potwierdzenia z innych źródeł, pomagają audytorom zrozumienie Urzędu a zastosowanie pytań otwartych daje audytowanym możliwość opisania swojej działalności. Kwestionariusze samooceny są wypełniane samodzielnie przez kierownika komórki audytowanej, a pytania dotyczą ryzyk związanych z działalnością Urzędu .Wzór „Kwestionariusza Samooceny” określa załącznik Nr 7.

6.4.4.      Plan kontroli (PK)

Jest podstawowym dokumentem tworzonym przez audytora w celu opisania systemu kontroli wewnętrznej. Plan kontroli, to mapa pokazująca wszystkie kontrole zastosowane w danym systemie. Podstawową zaletą planu kontroli jest pokazanie zależności pomiędzy wymaganiami (wynikającymi z ustaw, procedur) a kontrolami zastosowanymi przez kierownictwo w celu spełnienia tych wymagań. Plan kontroli pokazuje jednocześnie, kto jest odpowiedzialny za daną kontrolę. Dysponując planem kontroli można zaplanować i udokumentować testy przeglądowe i testy zgodności. Wzór „Planu Kontroli” określa załącznik Nr 8.

6.4.5.      Ścieżka audytu (ŚA)

Ścieżka audytu oznacza złożony dokument zawierający przejrzysty opis przepływów finansowych, ich dokumentację i kontrolę. Umożliwia śledzenie kolejnych faz rejestrowania pojedynczych transakcji. Ścieżka audytu powinna wskazywać procesy, osobę lub organ odpowiedzialny za wdrożenie i funkcjonowanie kontroli, sposób realizacji programu (systemu), dokumenty powstające w trakcie realizacji procedury, systemy informatyczne wspierające realizację programu (systemu), a także sposób zarządzania, kontrolowania i monitorowania środków finansowych. Wzór ścieżki audytu określa załącznik Nr 9

6.4.6.      Diagram.

Diagram jest graficzną prezentacją procesu lub systemu, w której symbole reprezentują: czynności, dokumenty, decyzje, kontrole, dane, bazy danych i inne elementy procesu. Audytor wykonuje diagram, aby zrozumieć i ocenić funkcjonowanie poddanego audytowi systemu.

Ze względu na formę wyróżnia się diagramy pionowe i diagramy poziome.

Natomiast ze względu na treść wyróżnia się diagramy systemu, procesu, schemat organizacyjny, drzewo decyzji, diagram przepływu danych, diagram sieci.

Diagram przedstawia poszczególne czynności w takiej kolejności, w jakiej są wykonywane.

6.4.7.      Arkusz ustaleń

Jest przydatnym dokumentem roboczym, który w sposób zwięzły i rzeczowy przedstawia wyniki przeprowadzonego badania/testu. W arkuszu ustaleń zawarte są ustalenia stanu faktycznego, kryteria formułowania oceny, skutki uchybień, zalecenia. Umożliwia sprawne sporządzenie sprawozdania z zadania audytowego.

Wzór arkusza ustaleń określa załącznik Nr 10.

6.5.         Metody audytu (MA).

Przez audytora stosowane są zarówno metody statystyczne, jak i analityczne.

6.5.1.      Metody statystyczne.

Metody statystyczne wykorzystane będą w sytuacji, gdy procedury audytowe zastosowane będą do mniej niż 100% elementów badanej populacji. Audytor zakłada wtedy, że z założonym poziomem ufności próbka posiada takie same cechy jak badana populacja. Z metod najczęściej stosowane są:

1)      Systematyczny dobór próbki losowej – polegający na wyliczeniu przedziału próbkowania (przez podzielenie wielkości populacji przez wielkość próbki) i zaokrągleniu go w dół, a następnie wyborze przypadkowego punktu startu. Metoda ta może być stosowana do elementów fizycznych tj. faktury, towar w magazynie, jednostki monetarne. W przypadku, gdy testowana populacja nie jest jednolita i próbka dobrana tą metodą nie będzie reprezentatywna – należy zastosować kilka punktów startu.

2)      Szacunkowe metody doboru próbki np. dobór przypadkowy, dobór blokowy, wybór na podstawie profesjonalnej oceny.

6.5.2.      Metody analityczne.

Procedury analityczne mogą być wykorzystywane przez audytora do analizy kwot pieniężnych, miar fizycznych, wskaźników i procentów. Audytor posługuje się metodami analitycznymi tam, gdzie można przypuszczać, iż zachodzą związki między pozycjami w sprawozdaniach finansowych, między pozycjami na kontach a danymi nie finansowymi.

Podstawowymi metodami analitycznymi stosowanymi przez audytora są:

  1. Analiza wskaźnikowa – wykorzystująca porównanie danych liczbowych.
  2. Analiza trendu – porównująca badany parametr z bieżącego roku/miesiąca do wielkości tego parametru w poprzednich okresach i ustalenie, czy nie odstaje on od normy.
  3. Analiza prognostyczna – wykorzystywana do prognozowania wartości analizowanej zmiennej w przyszłych okresach w oparciu o występowanie wzajemnych związków.

6.6.         Testy audytowe (TA).

Testy są to techniki służące do ustalenia stanu faktycznego w Urzędzie poprzez zebranie dowodów audytowych. Wyniki przeprowadzonych testów pozwalają odpowiedzieć na pytanie „jak jest?”.

Przez audytora stosowane są poniższe testy:

6.6.1.      Testy przeglądowe (TP).

Testy przeglądowe realizowane są przez badanie poszczególnych transakcji na kolejnych etapach ich rejestrowania albo poprzez prześledzenie jednej transakcji od początku do końca. Celem tej procedury jest obserwacja funkcjonowania systemu na poszczególnych etapach, aby potwierdzić, że kontrole na każdym etapie funkcjonują prawidłowo.

6.6.2.      Testy zgodności (TZ).

Podstawowym celem testów zgodności jest znalezienie dowodów potwierdzających skuteczność kontroli. Testy zgodności dostarczają dowodów na przestrzeganie procedur, ich ocenie podlega system kontroli, a po stwierdzeniu odstępstwa audytor ocenia jego istotność.

W testach zgodności wykorzystywane są następujące techniki:

- obserwacja,

- rozmowa,

- weryfikacja,

- powtórzenie czynności,

- badanie dokumentów.

6.6.3.      Testy rzeczywiste (TRz).

Służą zgromadzeniu dowodów kompletności, dokładności oraz ważności informacji zawartych w zapisach księgowych. Służą do kontroli transakcji a nie sytemu kontroli. Przeprowadzane są po wykonaniu testów zgodności. W testach rzeczywistych wykorzystać można testy gwarancji lub testy góra-dół.

VII.       Sprawozdawczość.

7.1.         Narada zamykająca.

Audytor zwołuje naradę zamykającą z udziałem kierownika komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny oraz wskazanych przez niego pracowników tej komórki. Narada zamykająca zwoływana jest po zakończeniu zadania audytowego w celu przedstawienia wstępnych ustaleń i wniosków.

Na wniosek kierownika komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, audytor wewnętrzny może zaprosić do uczestnictwa w naradzie zamykającej osoby sprawujące nadzór nad działalnością komórki, ustalając czas i miejsce odbycia narady.

Z przeprowadzenia narady audytor sporządza protokół zawierający informacje o celu, przebiegu i wyniku narady. Wzór protokołu z narady zamykającej określa załącznik nr 12.

Protokół jest podpisywany przez audytora wewnętrznego, kierownika komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, albo przez osobę przez niego wskazaną. W razie odmowy podpisu protokołu, audytor czyni o tym wzmiankę w protokole, a kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, albo osoba przez niego wskazana niezwłocznie, pisemnie uzasadniają przyczyny odmowy podpisania protokołu.

7.2.         Rodzaje sprawozdań.

Celem sprawozdań składanych Burmistrzowi przez audytora jest dostarczenie obiektywnych informacji i zaleceń, których zadaniem jest umożliwienie podejmowania właściwych decyzji. Ostateczne sprawozdanie z przeprowadzenia audytu stanowi wynik końcowy każdego zadania audytowego i należy do obowiązków audytora. Sporządzając sprawozdanie, audytor realizuje również inne cele, w tym:

-         dostarcza zapewnienia o adekwatności, efektywności i poziomie zaufania jakim można obdarzyć system kontroli wewnętrznej oraz ocenia jak są realizowane zadania jakie kierownictwo Urzędu postawiło wobec badanego systemu,

-         ocenia efektywność, oszczędność i wydajność operacji realizowanych przez audytowane systemy poprzez jego analizę i ocenę,

-         powoduje, przyspiesza, wskazuje możliwość usprawnienia sytemu poprzez zwracanie uwagi na zidentyfikowane słabości kontroli i wynikające z nich ryzyka oraz poprzez właściwe zalecenia służące likwidacji tychże nieprawidłowości czy też słabości systemu,

-         umożliwia kontrolę wykonania zaleceń przez zapisanie ich w sprawozdaniu oraz w harmonogramie dotyczącym sposobu i terminu ich wdrażania przez kierownika komórki,

-         zwraca uwagę na ryzyka wynikające z różnic pomiędzy kryteriami a ustaleniami poczynionymi w trakcie audytu,

 

7.2.1.      Projekt sprawozdania z przeprowadzenia audytu.

Dla każdego zakończonego zadania audytowego, audytor powinien opracować projekt sprawozdania, w którym informuje o ustaleniach, uwagach i wnioskach oraz wdrożeniu zaleceń. Celem opracowania projektu sprawozdania z przeprowadzenia audytu jest upewnienie się, że audytor prawidłowo zrozumiał części składowe systemu oraz zapewnienie audytowanemu możliwości ustosunkowania się i oceny tego sprawozdania, a także do wyrażenia własnych ocen i opinii.

Sprawozdanie to winno posiadać elementy i strukturę sprawozdania z audytu opisanego w pkt. 7.2.2. niniejszego rozdziału.

Projekt sprawozdania z przeprowadzenia audytu należy przedstawić kierownikowi komórki poddanej audytowi, a wyniki audytu poddać pod dyskusję w trakcie narady zamykającej.

Audytowany ma prawo do przedstawienia wyjaśnień dotyczących wyników. Zatem projekt sprawozdania należy dostarczyć audytowanemu odpowiednio wcześnie, nie później niż 3 dni przed planowanym terminem narady zamykającej.

7.2.2.      Sprawozdanie z przeprowadzenia audytu wewnętrznego.

Po odbyciu narady zamykającej, audytor sporządza sprawozdanie z audytu wewnętrznego, które zawiera:

1)      oznaczenie zadania audytowego,

2)      datę sporządzenia,

3)      nazwę komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny,

4)      imię i nazwisko audytora wewnętrznego uczestniczącego w zadaniu audytowym oraz numer imiennego upoważnienia do przeprowadzania audytu wewnętrznego,

5)      cel zadania audytowego,

6)      zakres przedmiotowy i podmiotowy zadania audytowego,

7)      podjęte czynności i zastosowane techniki przeprowadzania zadania audytowego,

8)      termin, w którym przeprowadzano audyt wewnętrzny,

9)      zwięzły opis działań komórki, jej strategii i celów zwłaszcza w obszarze poddanym audytowi wewnętrznemu,

10)  ustalenie stanu faktycznego,

11)  określenie oraz analizę przyczyn i skutków uchybień,

12)  zalecenia w sprawie usunięcia stwierdzonych uchybień lub wprowadzenia usprawnień,

13)  opinię audytora wewnętrznego w sprawie adekwatności, skuteczności i efektywności systemu zarządzania i kontroli w obszarze działalności jednostki objętym zadaniem,

14)  podpis audytora uczestniczącego w zadaniu audytowym.

Wzór sprawozdania stanowi załącznik nr 13

Sprawozdanie jest przekazywane kierownikowi komórki poddanej audytowi zgodnie z zakresem podmiotowym. Jeżeli stwierdzi on zasadność uwag i wniosków zawartych w sprawozdaniu, na naradzie zamykającej wyznacza osoby odpowiedzialne za ich wykonanie oraz wskazuje termin ich realizacji.

W uzasadnionych przypadkach audytor wewnętrzny może przekazać kierownikowi komórki, w której jest przeprowadzane zadanie, tylko te fragmenty sprawozdania, które dotyczą działalności kierowanej przez niego komórki.

Kierownik komórki poddanej audytowi może zgłosić na piśmie, w terminie 14 dni od dnia otrzymania projektu sprawozdania, dodatkowe wyjaśnienia lub umotywowane zastrzeżenia dotyczące ustaleń stanu faktycznego, analizy przyczyn i skutków stwierdzonych uchybień oraz uwag i wniosków zawartych w sprawozdaniu.

Audytor dokonuje ich analizy i w miarę potrzeby podejmuje dodatkowe czynności sprawdzające. W przypadku stwierdzenia zasadności całości lub części dodatkowych wyjaśnień lub zastrzeżeń, audytor zmienia lub uzupełnia odpowiednią część albo całość sprawozdania. W przypadku ich nieuwzględnienia, audytor przekazuje na piśmie kierownikowi komórki poddanej audytowi swoje stanowisko wraz z uzasadnieniem. Dodatkowe wyjaśnienia lub zastrzeżenia audytowanego oraz kopię stanowiska audytora o ich nieuwzględnieniu włącza się do akt bieżących.

Po przeprowadzeniu powyższych czynności, audytor przekazuje sprawozdanie :

1) Burmistrzowi,

2) kierownikowi komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny.

Trzeci egzemplarz sprawozdania włączany jest do akt bieżących.

Potwierdzenie otrzymania sprawozdania dokonuje się przez wpisanie daty otrzymania i podpisu  na  formularzu potwierdzenia otrzymania dokumentu, którego wzór  stanowi załącznik nr 15.

Burmistrz może dokonać dalszej dystrybucji całości lub części sprawozdania.

            Kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, w terminie 14 dni od otrzymaniu sprawozdania może zgłosić na piśmie Burmistrzowi swoje stanowisko do przedstawionego sprawozdania.

            Wraz ze sprawozdaniem, audytor wewnętrzny przedkłada Burmistrzowi i kierownikowi komórki proponowany harmonogram wdrożenia zaleceń. Wzór harmonogramu określa załącznik Nr 14.

            Po doręczeniu sprawozdania z przeprowadzenia audytu wewnętrznego wraz z harmonogramem wdrożenia zaleceń następuje zamknięcie akt audytu.

Ostatnim dokumentem w aktach jest SPIS ZAWARTOŚCI, którego wzór określa załącznik Nr 16.

7.2.3.      Sprawozdanie z wykonania rocznego planu audytu wewnętrznego.

Do końca marca każdego roku audytor przedkłada Burmistrzowi sprawozdanie z wykonania planu audytu za rok poprzedni. Wzór sprawozdania określa załącznik do  rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2006r w sprawie trybu sporządzania oraz wzoru sprawozdania z wykonania planu audytu wewnętrznego i podlega aktualizacji.

 

VIII.    Monitorowanie wykonania zaleceń.

Audytor może przeprowadzić czynności sprawdzające dokonując oceny dostosowania działań audytowanej komórki do zgłoszonych przez niego zaleceń zawartych w sprawozdaniu z przeprowadzenia audytu wewnętrznego oraz z wykonania harmonogramu wdrożenia zaleceń Burmistrza.

Liczba osobodni przeznaczonych na przeprowadzenie czynności sprawdzających winna być uwzględniona w rocznym „Planie audytu wewnętrznego”.

Sposób przeprowadzenia czynności sprawdzających ustala audytor biorąc pod uwagę następujące czynniki:

- znaczenie ustaleń, uwag i wniosków,

- skalę wysiłków i kosztów potrzebnych do wypełnienia zaleceń,

- skutki związane z ryzykiem niewypełnienia zaleceń,

- złożoność zaleceń i czas ich wykonania.

Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, audytor przeprowadza czynność sprawdzające w formie:

1)      zwrócenia się do audytowanej komórki o złożenie pisemnej informacji o zakresie wykonania zaleceń,

2)      przeglądu wprowadzonych zmian z ograniczonym programem testów weryfikujących,

3)      przeprowadzenia formalnego audytu /poprzedzonego pisemną zgodą Burmistrza /.

Ustalenia poczynione w trakcie czynności sprawdzających audytor zamieszcza w notatce informacyjnej, którą przekazuje Burmistrzowi oraz kierownikowi komórki, w której jest przeprowadzane zadanie . Potwierdzenie otrzymania notatki informacyjnej dokonuje się przez wpisanie daty otrzymania i podpisu  na  formularzu potwierdzenia otrzymania dokumentu, którego wzór stanowi załącznik nr 15.

Powrót

Załączniki

Metryka dokumentu

ukryj
Tytuł dokumentu:Procedury audytu
Podmiot udostępniający informację:Urząd Gminy i Miasta w Grójcu
Informację opublikował:Katarzyna Suwarska
Informację wytworzył:
Data na dokumencie:Brak
Data publikacji:28.03.2007 14:33

Rejestr zmian dokumentu

pokaż
Brak wpisów w rejestrze.